Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Πρότυπο...


Δε με αφήνουν να αράξω με το "εξαιρετικό" εορταστικό πρόγραμμα της TV και τα μελομακάρονα της γιαγιάς με τίποτε!
Πάνω που είπα τέρμα για φέτος η Αννούλα, η υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ανακοίνωσε τη δημιουργία πρότυπων και πειραματικών σχολείων.
Σκοπός τους η αριστεία, αφού σύμφωνα πάντα με την ίδια «στόχος είναι να είναι εργαστήρια πειραματικών εκπαιδευτικών μεθόδων και "κυψέλες" αριστείας, που έχει ανάγκη η χώρα μας».
Με μια πρώτη ανάγνωση πρόκειται για σωστή απόφαση.
Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνω είναι πως μπορεί η υπουργός που θεωρεί ότι πρέπει στην ανώτατη εκπαίδευση να καταργηθεί η βάση του 10 να μιλάει για αριστεία.
Επιβεβαιώνεται μια ακόμη φορά η ικανότητα των ελλήνων πολιτικών να κάνουν το μαύρο άσπρο!

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Πολιτική ανασκόπηση 2010


Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω κάποια πολύ σοβαρά προβλήματα που στερούν τον χρόνο αλλά και τη διάθεση να ασχοληθώ με το blog.
Κατά συνέπεια δεν είχα σκοπό να γράψω κάποια ανασκόπηση του έτους που φεύγει.
Έλα όμως που ο ΓΑΠ είναι ο καλύτερος πιστεύω πρωθυπουργός που πέρασε για τα blogs!
Έτσι, δε χρειάζεται παρά να κάνω ένα μικρό copy-paste και να σου μια πολιτική ανασκόπηση του 2010 μέσα σε ελάχιστο χρόνο...
Το 2010 λοιπόν μπήκε με...

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Κακούργοι...


Η εισαγγελέας διέταξε τη σύλληψη των δραστών της επίθεσης κατά του Κ Χατζηδάκη.
Την ίδια στιγμή στις ειδήσεις του ΣΚΑΙ δεν μπορούν να κρύψουν την
ανυπομονησία τους για αυτή, προσθέτοντας ότι οι δράστες είναι πιθανό
να κατηγορηθούν για το κακούργημα της απόπειρας δολοφονίας.
Η δε αστυνομία ανακοινώνει ότι βρίσκεται πολύ κοντά στη σύλληψη αυτών
των εγκληματιών αφού έχει αξιοποιήσει τις εικόνες από τις κάμερες
ασφαλείας που υπάρχουν στην περιοχή...
Ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος, αυτός που μοιάζει με τον Σρέκ, συγχαίρει
ουσιαστικά την ελληνική δικαιοσύνη για τις ενέργειες αυτές.

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Ύβρις... νούμερο 2

Έγραφα παλιότερα με την αφορμή της επίθεσης κατά του Κακλαμάνη "Από τα αρχαία χρόνια, η ύβρις έπρεπε να τιμωρηθεί από τους Θεούς, ακόμα και αν αυτός που την προκάλεσε ήταν ήρωας, ενάρετος ή απλά θύμα των περιστάσεων."
Χθες ο Κώστας Χατζηδάκης υπέστη επίθεση στο κέντρο της Αθήνας, όχι απλά λεκτική αυτή τη φορά όπως του Κακλαμάνη.
Σίγουρα είναι απαράδεκτη η βία, ειδικά η στοχοποίηση του ενός από τον όχλο, αλλά υπάρχει και ο αντίλογος.

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Τα αυτονόητα...

Έλεγα να μην τιμήσω τον χοντρο#@!!^&*!, ξέρετε ποιόν, τον "αντιπρόεδρο" επαγγελματία προβοκάτορα.
Οι μπουρδολογίες του δεν έχουν αντίλογο.
Αυτά που λέει είναι αυτονόητα ανοησίες που δεν είναι δυνατόν να απαντηθούν με επιχειρήματα.
Φυσικά αναφέρομαι στις δηλώσεις περί αντιπαραγωγικών ενόπλων δυνάμεων.
Όμως έπεσα πάνω σε άρθρο του Ανδρέα Πετρουλάκη ο οποίος ένοιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον χοντρό και τις δηλώσεις του.
Με επιχειρήματα...
Ναι, λοιπόν κύριε Πετρουλάκη, ίσως οι ένοπλες δυνάμεις κατά την αυστηρά οικονομική "αντιπαραγωγικές". Είναι αυτονόητο...
Άλλωστε "Μιλάμε για μια κατηγορία ανθρώπων που διάλεξαν ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Δεν μιλάμε για τα ιερά και όσια της φυλής" καταλήγει στο άρθρο.
Με την ίδια έννοια, την αυστηρά οικονομική τότε, "αντιπαραγωγικά" είναι τα ορφανοτροφεία.
Τα γηροκομεία;
Οι κοινωνικές υπηρεσίες;
Η σχολή τυφλών;
Τα κέντρα θεραπείας τοξικομανών;
Γιατί όχι το χαμόγελο του παιδιού;
Αντιπαραγωγική είναι η δημιουργία γέφυρας για ένα χωριό 50 κατοίκων στην άκρη του πουθενά... δεν πρόκειται ποτέ να κάνεις απόσβεση του κόστους.
Η αστυνομία, γιατί όχι;
Η λίστα μπορεί να γίνει πολύ μεγάλη.
Όλα τα παραπάνω μπορούν με τη μία ή την άλλη έννοια να χαρακτηριστούν αντιπαραγωγικά, αλλά τα χρειαζόμαστε, και το κυριότερο, τα θέλουμε.
Θέλουμε να υπάρχει αστυνομία, και ευχόμαστε να μην την χρειαστούμε ποτέ, όπως θέλουμε να υπάρχει κοινωνική πρόνοια, υπηρεσίες που αν κάποτε βρεθούμε σε μια δύσκολη κατάσταση θα μπορούμε να πάρουμε κάποιου είδους βοήθεια.
Θέλουμε να υπάρχει και ο στρατός, δυνατός, και αποτρεπτικός και μακάρι να μην τον χρειαστούμε ποτέ.
Και τελικά αντιπαραγωγικός με την ουσιαστική έννοια του όρου δεν είναι ο στρατός, αλλά αυτός που ξεστομίζει άχρηστους και αναίτιους χαρακτηρισμούς για έναν ολόκληρο κλάδο.
Αντιπαραγωγικός είναι εκείνος που δεν κάνει τη δουλειά του.
Τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον πληρώνουμε για να εκτελεί τον θεσμικό του ρόλο, και όχι να μπουρδολογεί αυθαίρετα.
Δηλαδή, να στηρίζει το κράτος εκεί που χρειάζεται και να το αλλάζει εκεί που πρέπει

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Ο φλοέρας που λέγαμε...

Ναι, τα έλεγα σε παλιότερη ανάρτηση...
Ένας άνθρωπος που δεν ψηφίζει ναι, αλλά ούτε όχι.
Ένας άνθρωπος που δεν διαφώνησε με τον αρχηγό του γιατί "ντράπηκε" να τον πάρει τηλέφωνο...
Αυτός ήταν που κατά κύριο λόγο εξέφρασε το αντιμνημόνιο στις τελευταίες εκλογές και μετά με στόμφο ανακοίνωσε ότι «από 1η Ιανουαρίου, μένοντας πιστός στην υπόσχεσή μου, παραιτούμαι από το βουλευτικό μου αξίωμα».
Διαβάζω σήμερα στους πρωταγωνιστές ότι ο Γιάννης το μετάνιωσε...
Το κακό είναι ότι αυτός ήταν ίσως ο μοναδικός υποψήφιος στις πρόσφατες εκλογές που υποτίθεται ότι εξέφρασε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ που ήθελε να στείλει αντιμνημονιακό μήνυμα...

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Το πόρισμα...

Περί εξεταστικής ο λόγος, και ναι, αισθάνομαι δικαιωμένος για αυτά που έγραφα παλαιότερα.
Σήμερα, και μετά από μήνες δουλειάς, τα ξεφτέρια της βουλής αποφάσισαν να παραπέμψουν 3 συναδέλφους τους στον ανακριτή.
Μετά από μήνες που προσποιούνταν τους δικαστές, το θέατρο συνεχίζεται.
Παραπέμπουν Δούκα, Μπασιάκο και Κοντό για το αδίκημα της απιστίας...
Αδίκημα που, σύμφωνα με όλους τους νομικούς που έχω ακούσει ή διαβάσει, έχει παραγραφεί.
Στέλνουν λοιπόν την υπόθεση στον ανακριτή για να αποφανθεί... ότι δεν μπορεί να διώξει.
Οι διώκτες έχουν καθαρή τη συνείδησή τους και εμφανίζονται στο λαό ως αδιάφθοροι που επιδιώκουν την κάθαρση.
Τιμωρία φυσικά δεν θα υπάρξει, αλλά το κυριότερο δεν θα υπάρξει ούτε δίκη...

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία...

37 χρόνια μετά το σύνθημα ξαναγίνεται επίκαιρο... Η γενιά του πολυτεχνείου απέτυχε σε τέτοιο βαθμό που και τα τρία αιτήματα του τότε συνθήματος λείπουν σήμερα, και ζητούν ξανά θυσίες.
Τα απλά, τα αυτονόητα, αυτά για τα οποία έγιναν θυσίες ετών εξανεμίστηκαν.
Δεν είμαι ειδικός για να ξέρω τις αιτίες.
Όμως νομίζω ένα φαινόμενο είναι ενδεικτικό...
37 χρόνια πριν κάτω από μια σημαία ελληνική και ένα απλό σύνθημα φοιτητές διαφορετικών ιδεολογικών αφετηριών, ενωμένοι αντιστάθηκαν στον κοινό εχθρό, τη χούντα για να φέρουν πάλι τη δημοκρατία.
37 χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει μια ενιαία φοιτητική οργάνωση.
Δεν έχει καταφέρει να ανακοινώσει ούτε μία φορά κοινά αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών!
Όσο για τη σημαία εκείνη, τη βαμμένη με το αίμα κάποιων αγωνιστών ακόμα, 37 χρόνια μετά δεν έχουν καταφέρει να συνεννοηθούν ώστε να βρει τη θέση της σαν κειμήλιο του πολυτεχνείου.
Τη φυλάει η ΠΑΣΠ αν δεν κάνω λάθος, στην ουσία κάποια μέλη της και την μεταφέρει στο πολυτεχνείο τις ημέρες των εορτασμών.
Δεν έχει σημασία ποια οργάνωση κρατάει τη σημαία, είναι όμως ενδεικτικό σαν φαινόμενο.
37 χρόνια δημοκρατικών διαδικασιών στο πολυτεχνείο, ακόμα δεν έχουν μπορέσει να συνεννοηθούν ούτε για τα πιο αυτονόητα!
37 χρόνια μετά...

Διαβάστε επίσης:
Πολυτεχνείο-Cola του Κώστα Γιαννακίδη

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Τα ποσοστά της νίκης...

Εικόνα από το
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/
Μικρή παρένθεση, επέστρεψα μετά από μικρή απουσία για προσωπικούς λόγους, κλείνει η παρένθεση...

Εκλογές λοιπόν και όλοι νίκησαν, όλοι θριαμβολογούν.
Δε θα το σχολιάσω, είναι γνωστό συνήθειο των πολιτικών μας, είναι αντανακλαστικό η μπουρδολογία.
Ειδικά όταν δεν έχουν κάτι θετικό να πουν (συνήθως δηλαδή), η μπούρδα και το παραμύθι βγαίνει αυτόματα από το στόμα τους. Είναι σαν το σκυλί του Παυλώφ, εξαρτημένο αντανακλαστικό.
Θα σταθώ όμως στον τρόπο που ανακοινώνονται τα ποσοστά της νίκης...
Ο κάθε εκλεγμένος περιφερειάρχης καμαρώνει για το κατιτίς παραπάνω από το 50%, το υπουργείο εσωτερικών συμφωνεί, οι δημοσιογράφοι υπερθεματίζουν και κανείς μα κανείς δεν αναφέρει τα πραγματικά ποσοστά.
Τα ποσοστά είναι μαθηματικά κυρίες και κύριοι, δεν είναι λάστιχο να τα λέτε όπως θέλετε...
Ίσως παλαιότερα με μικρά ποσοστά άκυρων, λευκών και αποχής να μην είχε και τόσο μεγάλη σημασία, αλλά ειδικά στην τελευταία εκλογή έχει τεράστια.
Κάθισα λοιπόν και έφτιαξα ένα excelάκι με τα ποσοστά που ανακοινώνει το υπουργείο εσωτερικών.

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Script



Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Γειά σου ρε πρόεδρε...

Ήθελα από καιρό να σχολιάσω το πέρασμα του Κωνσταντόπουλου από τον Παναθηναϊκό και να που ήρθε η ευκαιρία με την επίσημη πια ανάληψη καθηκόντων προέδρου από τον Πατέρα.
Όμως αν και το σκεφτόμουνα καιρό τώρα, δε βρίσκω λόγια!
Θα ήταν τουλάχιστον γελοίο να προσπαθήσω εδώ να ασχοληθώ σοβαρά με το θέμα, να αναφέρω ας πούμε πως ένας πολιτικός γίνεται υπαλληλάκος μεγαλομετόχων και πως όταν δεν τον χρειάζονται πια τον πετάνε στην άκρη με ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και λίγο χαρτζιλίκι στην τσέπη...
Όμως το θέμα είναι αστείο και ως τέτοιο μόνο μπορεί κανείς να το αντιμετωπίσει...
Λοιπόν, προτείνω όποτε τον βλέπει κάποιος να φωνάζει... γειά σου ρε πρόεδρε...
Και στη συνέχεια: Που πας ρε Καραμήτροοο...

Δε θα κληθούν πρώην πρωθυπουργοί...

Φωτο από τον παρατηρητή
Η εξεταστική επιτροπή για τη Siemens λίγο πριν παραδώσει το πόρισμά της αποφάσισε να μην καλέσει πρώην πρωθυπουργούς.
Στην Ισλανδία η διερεύνηση των πολιτικών ευθυνών για την κατάρρευση της οικονομίας ξεκίνησε απ' τον πρώην πρωθυπουργό.
Το δε σκάνδαλο της Siemens είναι σίγουρα πολιτικό, διακομματικό και διαχρονικό.
Άρα γιατί η σπουδή να μην κληθούν οι πρώην;
Αν και το έχω γράψει παλιότερα, θα επανέλθω.
Οι πρώην πρωθυπουργοί, αν και ουσιαστική πολιτική επιρροή ελάχιστη έχουν πλέον, πρέπει να παραμείνουν στο απυρόβλητο, γιατί αφενός πιθανότατα ξέρουν πολλά για τις αμαρτίες των κομμάτων των οποίων υπήρξαν αρχηγοί, αφετέρου σαν σύμβολα του πολιτικού-κομματικού συστήματος δεν πρέπει να τσαλακωθούν.
Όσο για τους νύν, πάλι έχω γράψει παλιότερα.
Αφού λοιπόν προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ήταν τόσο ηλίθιοι που δεν κατάλαβαν τίποτε απ' το πάρτι που γίνονταν γύρω τους, παράλληλα προσπαθούν να μας πείσουν πως είναι κατάλληλοι να μας κυβερνήσουν...

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Δημοκρατικές διαδικασίες...

Ο βαθμός του σεβασμού των μεγάλων κομμάτων στις δημοκρατικές διαδικασίες φαίνεται από τον τρόπο που πορεύονται στις εσωτερικές τους διαδικασίες.
Όπως λοιπόν έγραφα για την εκλογή του Ανδρέα Λυκουρέντζου στη Νέα Δημοκρατία πριν λίγο καιρό, έτσι και με την εκλογή του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα του πως εννοούν όλοι αυτοί οι υπηρέτες της δημοκρατίας την έννοια αυτή.
Ο Μιχάλης Καρχιμάκης λοιπόν εκλέχθηκε με 282 ψήφους, ποσοστό 85%, γραμματέας του ΠΑΣΟΚ.
Μόνο που όταν τα εγγεγραμμένα στελέχη είναι 412, 12 τα άκυρα και 42 τα λευκά, τότε το πραγματικό ποσοστό του είναι το 68,4%, με 10,1% λευκά και 2,9% άκυρα.
Όμως τα πραγματικά ποσοστά μικρή σημασία έχουν όταν μιλάμε για μια διαδικασία όπου υπάρχει ένας μόνο υποψήφιος.
Αν μάλιστα μπουν στην εξίσωση και οι καταγγελίες στελεχών του ίδιου του κόμματος ότι τα λευκά ψηφοδέλτια δίνονταν μόνο αν τα ζητούσε κάποιος, τότε καταλαβαίνουμε πώς πραγματικά εννοούν τη δημοκρατία αυτοί που επαγγέλλονται την εφαρμογή της.
Τι απομένει;

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Βουλή άβουλη...

Φωτογραφία από:
http://prezatv.blogspot.com
Διαβάζω στους πρωταγωνιστές (protagon.gr) το άρθρο της Κατερίνας Γκίκα και μου' ρχεται να φωνάξω, εγώ τα' λεγα...
Πριν από αρκετό καιρό, και όπως συνηθίζω εδώ εκτός επικαιρότητας είχα αναφερθεί στην περίφημη βουλή των εφήβων...
Η φαντασία στην εξουσία... τρομάρα μας!
Αυτές τις ημέρες λοιπόν το πανηγυράκι ολοκληρώθηκε με την "κατάληψη" της βουλής από τα... άβουλα παιδάκια που επιλέχθηκαν μεταξύ περίπου 11.000 μαθητών της Β λυκείου.
Η επιλογή έγινε από γραπτά δοκίμια των μαθητών, από μία επιτροπή καναδυό συγγραφέων, σχολικών συμβούλων, ενός δημοσιογράφου, αλλά και ενός παππά... συγνώμη, ενός παπά, καθηγητή πανεπιστημίου στη θεολογία...
Αδιάβλητα φυσικά...
Και στη συνέχεια, οι τελικοί 300 κληρώθηκαν(!!!), με αδιάβλητο φυσικά, ηλεκτρονικό τρόπο!
Η φαντασία στην εξουσία, ή μήπως η φαντασία της εξουσίας;

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Διατροφής και άσκησης...

Το νέο ευέλικτο, ολιγομελές σχήμα της κυβέρνησης του ΓΑΠ ανέβηκε Θεσσαλονίκη.
Φυσικά με 48 υπουργουφυπουργούς ολιγομελές δεν είναι, όσο για το ευέλικτο... αν εννοούν τους ελιγμούς που θα πρέπει να κάνει κάποιος πολίτης ή φορέας από υπουργείο σε υπουργείο μέχρι να βρει τον αρμόδιο...
Αλλά εκτός από τους συναρμόδιους και αναρμόδιους υπουργούς ο ΓΑΠ ανακάτωσε την τράπουλα και με τα υπουργεία.
Αλλάζουν αρμοδιότητες, δημιουρούνται νέα υπουργεία, και ... φυσικά αλάζουν ονόματα.
Μου θυμίζει παιδική χαρά.
Ο μικρός Γιωργάκης παίζει με τα ονόματα, τις αρμοδιότητες και τα νεύρα μας...

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Πολύ πρόσφατη ιστορία...

Εικόνα από whatevaland.blogspot.com
Τότε: "Λεφτά υπάρχουν"
Τώρα: "Λεφτά υπάρχουν"

Κουΐζ...

Να και ένα copy-paste από εμένα... ;-)
Ξέρω, έχω κατηγορήσει άλλους για τη μέθοδο αυτή, αλλά το κείμενο είναι πολύ καλό, και ταυτόχρονα πολύ μικρό για να γράψω εδώ περίληψη...
Από το http://yperpasok.blogspot.com/:

"Αν σήμερα παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους. Και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης… Δεσμευόμαστε λοιπόν για στήριξη του εισοδήματος. Με αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό».


Ποιός, που και πότε είπε τα παραπάνω?
 
http://yperpasok.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες...

Η 3η Σεπτέμβρη είναι σίγουρα μία  ιστορική ημέρα για τους Έλληνες.
Διαβάστε την ιδρυτική διακήρυξη.
36 χρόνια μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι εδώ... ενωμένο δεν ξέρω, δυνατό πάντως είναι.
Φαίνεται όμως ότι κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την ιστορία μας, και κυρίως ότι μας κυβερνά αυτό το κόμμα.
Το ΠΑΣΟΚ κυβερνάει την Ελλάδα, με αρχηγό βέβαια τον ΓΑΠ.
Ποιό ΠΑΣΟΚ όμως;
Αυτό του ριζοσπάστη ιδρυτή του (ναι, πάλι μιλάω για τον αείμνηστο...) που πολεμούσε το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ και που ήθελε να κρατικοποιήσει (κοινωνικοποιήσει) τις χρεωμένες επιχειρήσεις ονομάζοντάς τες προβληματικές;
Που καλλιεργούσε καλές σχέσεις με τον Αραφάτ και κατακεραύνωνε τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ;
Που φώναζε από τα μπαλκόνια "Τσοβόλα δώστα όλα";

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Τσόκλης περι βιασμού...

Δέστε τη συνέντευξη που έδωσε στη ΝΕΤ, και που το κρατικό κανάλι έκρινε σωστό να μεταδώσει...
(Το βίντεο είναι ήταν από το newsbeast.gr)

Μετά το σχετικό σάλο που προκάλεσαν οι απόψεις του, επανήλθε για να δώσει εξηγήσεις...
"Εγώ μιλούσα τότε, πριν από 11 χρόνια, για τον ερωτικό άνθρωπο που ερεθίζεται από την επίδειξη της ομορφιάς και των ερωτογενών σημείων του σώματος μιας γυναίκας, όταν αυτή προκλητικά επιδεικνύει σπρωγμένη ή από επιδειξιομανία ή από μόδα, όπως κατά καιρούς η κοινωνία το θέλει και ο οποίος ερεθίζεται σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί να συγκρατήσει τα ένστικτα του. Σε αυτή την περίπτωση θεωρώ το υποτιθέμενο θύμα (που πάει γυρεύοντας) συνυπεύθυνο με τον θύτη."

Καταδικάζει τη χώρα αυτή...

... σε υπανάπτυξη, σε μόνιμη βάση...
Αυτά ήταν τα λόγια του ΓΑΠ πριν τις εκλογές, όταν αναφερόταν στο ΔΝΤ.
Νωρίτερα είπε:
"Ουσιαστικά κόβει (το ΔΝΤ) το μέλλον της χώρας, μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή σε υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση"
Απολαύστε τον στο βίντεο που ακολουθεί:

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Ρομά και γύφτοι...

Ο Σταύρος Θεοδωράκης δηλώνει ξαφνιασμένος από τις αντιδράσεις ελλήνων αναγνωστών σε δημοσίευμα για τις απελάσεις Ρομά από τη Γαλλία, αντιδράσεις υπέρ των απελάσεων και υπέρ του Σαρκοζί.
Το Θέμα από την άλλη δημοσιεύει έρευνα που έγινε για λογαριασμό της Figaro για το ίδιο θέμα, σύμφωνα με την οποία 65% των Γάλλων στηρίζει αυτή την πολιτική.
Αν και έρευνες όπως της Figaro σπάνια λένε όλη την αλήθεια, ο Θεοδωράκης δεν έπρεπε πραγματικά να ξαφνιαστεί.
Οι Ρομά αποτελούν πρόβλημα.
Όποιος δεν το αναγνωρίζει αυτό δεν ξέρει τι λέει, ή απλά λέει ψέμματα.
Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους.

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Το στοίχημα...

Είχα πει ότι πάω στοίχημα... εδώ...
Αύριο ανακοινώνονται οι βάσεις εισαγωγής στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας.
Οι πρώτες εκτιμήσεις μιλάνε για 15.000 περισσότερους εισακτέους.
Όπως ακριβώς έλεγα σε παλιότερη ανάρτηση!
Μάλιστα, λόγω της κατάργησης της βάσης του 10 προβλέπεται ότι σε κάποιες σχολές της επαρχίας θα μπουν παιδιά με βαθμούς 7, 8 ακόμα και 6!
Το στοίχημα κερδήθηκε, τα παιδιά είναι ευχαριστημένα και οι γονείς θα καμαρώσουν τα τέκνα τους σπουδαστές της ανώτατης παιδείας...

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα...

Μετά τον κουρασμένο, τον βούδα, τον χοντρό, μας προέκυψε ο αθλητικός, ανέμελος...
35 ημέρες διακοπές έχει μαζέψει αυτό το καλοκαίρι, και συνεχίζει ο πρωθυπουργός, μιας χώρας στο χείλος του γκρεμού...
Όμως καλύτερα από την Κατερίνα Ακριβοούλου στο ΣΚΑΙ δεν θα μπορούσα να τα πω, οπότε δείτε το βίντεο και κρίνετε!
Το βίντεο το βρήκα στο http://antiitroktiko.blogspot.com/

Hosts

Αν υπάρχει κανείς (μάλλον όχι εδώ που τα λέμε, αλλά ... λέμε τώρα) που να έχει διαβάσει κάποιες από τις αναρτήσεις μου ξέρει ότι σιχαίνομαι τους διαφημιστάδες και τις διαφημίσεις που έχουν εισβάλλει στο δίκτυο.
Δεν γουστάρω τις διαφημίσεις!
Δε γουστάρω τα εικονίδια, βιντεάκια, κουδουνάκια που εμφανίζονται όταν πάω να δω μια σελίδα.
Ειδικά τα αναδυόμενα παράθυρα που πετάγονται μπροστά μου όταν κάνω κλίκ σε κάποιο άρθρο ή σελίδα αρκούν για να πάψω οριστικά να επισκέπτομαι τη σελίδα αυτή.
Ευτυχώς, υπάρχει λύση, όχι για όλα αυτά, αλλά για τα περισσότερα.
Το αρχείο Hosts που έχω αντιγράψει εδώ και καιρό σε φάκελο των windows, και περιέχει μια λίστα διευθύνσεων που ο internet explorer ή οποιοδήποτε πρόγραμμα προβολής σελίδων αρνείται να προβάλλει.
Και είναι από τις μικρές χαρές της ζωής στο δίκτυο να βλέπεις "Ο Internet Explorer δεν μπορεί να εμφανίσει την ιστοσελίδα" εκεί που αλλιώς θα υπήρχε μια διαφήμηση.
Δοκιμάστε το, δεν επηρρεάζει τον υπολογιστή στο ελάχιστο, δεν δυσκολεύει το browsing, και το μοναδικό που θα παρατηρήσετε είναι ότι δεν εμφανίζονται αρκετές από τις διαφημίσεις.
Δοκιμάστε το, εγκαταστήστε το.
Είναι ένα από τα απλότερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε και αν για κάποιο λόγο μετανιώσετε μπορείτε εξίσου απλά να το διαγράψετε!
Αρχίστε από εδώ...

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Κάτι ήξερε ο Ανδρέας...

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ναι, ο αείμνηστος, δήλωνε ότι δεν χρειάζεται να αφήσει χρήματα για κληρονομιά στα παιδιά του, αφού τους αφήνει το όνομά του, κάτι ήξερε.
Ήξερε ότι στην Ελλάδα τα πολιτικά αξιώματα και επομένως η πολιτική ισχύς είναι κληρονομικό δικαίωμα, καθιερωμένο μέσα από την ιστορία της δημοκρατίας μας.
Όλοι άλλωστε σε αυτή τη χώρα το ξέρουν.
Ήρθε όμως και ένα πολύ καλό άρθρο από τον Χρήστο Μάντζιαρη που αναδημοσιεύτηκε σε πολλά blogs και που καταδεικνύει το μέγεθος του φαινομένου.
Στα 189 χρόνια κοινοβουλευτισμού στη χώρα μας παππούς, γιός και εγγονός γίνανε πρωθυπουργοί τρείς φορές!
Πατέρας δε πρωθυπουργός καμάρωσε το γιό του ως πρωθυπουργό επτά, ναι επτά φορές!!!
Διαβάστε το άρθρο εδώ, μια και όπως έχω πει δε μου αρέσει το copy-paste, και θα δείτε, είναι αποκαλυπτικό, με ονόματα και ημερομηνίες!
Και όπως και να το δει κανείς, όταν τα ιστορικά γεγονότα μιλάν με τόση σαφήνεια δεν μπορεί να υπάρξει αντίλογος...

Update (19/08/10):
Και να σου που η κληρονομική φύση της πολιτικής επιβεβαιώνεται...
Ο Κωνσταντίνος Μπακογιάννης υποψήφιος λέει για δήμαρχος Καρπενησίου, που με τον καλλικράτη σε ισχύ θα είναι υπερδημαρχία.
Έψαξα πραγματικά για πάνω από μία ώρα στο δίκτυο να βρώ το βιογραφικό του, αλλά δεν μπόρεσα.
Σίγουρα από τα λίγα που βρήκα έχει εντυπωσιακό βιογραφικό, με σπουδές στην Αμερική και μεταπτυχιακά.
Άλλωστε διατέλεσε και σύμβουλος της υπουργού εξωτερικών της χώρας (τσ' μάνας τ', όπως θα λεγαν και στο Καρπενήσι)...

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Η ΕΕ επενδύει στους ανθρώπους...




Πατάτες 80, συν το ψωμί 60, σύνολο 1,40...
Είχα δει τη διαφήμιση σε κάποια κανάλια, κυρίως στη ΝΕΤ, αλλά ως έμπειρος στο ζάπινγκ πάντα προλάβαινα να αλλάξω κανάλι να δω τι παίζουν και τα άλλα.
Είχα μείνει όμως με την απορία, τι διαφημίζει η προβληματισμένη κυρία του σούπερ μάρκετ;
Πρόσφατα το ανακάλυψα και, ομολογώ, αιφνιδιάστηκα!

Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

The “fourth way”...

Και πάνω που έλεγα να το κλείσω (φτάνουν δύο αναρτήσεις σε μία μέρα) τσούπ, νάσου ο Jeffrey, να δηλώνει στην Christian Science Monitor πως χρειαζόμαστε ένα τέταρτο δρόμο διακυβέρνησης...

Για την ακρίβεια, σε άπταιστα Αμερικάνικα είμαι σίγουρος δήλωσε:
"The “fourth way” depends on responsible, democratic institutions that put global solidarity above national interests."
Δηλαδή, οι δημοκρατίες πρέπει να βάλουν την "παγκόσμια αλληλεγγύη πάνω από το εθνικό συμφέρον"

Λίγο αργότερα δηλώνει:
"We need global governance."
Χρειαζόμαστε δηλαδή παγκόσμια διακυβέρνηση...

Εκτός χαρακτήρα...

Ναι, το να λέω και τα θετικά εδώ είναι εκτός χαρακτήρα για έναν γερογκρινιάρη...
Παρόλαυτά, πρέπει να αναφερθώ σε δύο ιστοσελίδες που μπορούν να γίνουν καλοί σύντροφοι για το καλοκαιράκι, ακόμα και απ' το κινητό.
Το project gutenberg, εδώ και χρόνια μαζεύει δωρεάν βιβλία, όλων των ειδών που δεν δεσμεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Μπορεί ο καθένας να τα κατεβάσει εντελώς δωρεάν, και μάλιστα σε φορμά απλού κειμένου, οπότε και γρήγορα κατεβαίνουν, και δεν βαραίνουν το σύστημα, ώστε και με ένα απλό κινητό, στην παραλία να μπορεί κανείς να διαβασει αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Υπάρχουν και κάποια Ελληνικά, για παράδειγμα αναφέρω Ροΐδη και Παπαδιαμάντη.

Γαϊδούρια και σκαφάτοι...

Έχω λίγο καιρό να γράψω εδώ, διακοπές γαρ.
Κλείνοντας τηλεόραση και διαβάζοντας το Hello αντί της Καθημερινής κερδίζεις λίγη ηρεμία που είναι αναγκαία για να ηραμήσεις το καλοκαίρι...
Όμως και στις διακοπές ο Ελληνάρας είναι εκεί, δίπλα μου. Θυμήθηκα γιατί πάντοτε έκανα τις διακοπές μου μέχρι το πολύ μέσα Ιουλίου και τον Αύγουστο την έβγαζα στο σπιτάκι μου, άντε και κανένα πανυγήρι σε κανένα χωριό.
Φέτος στο χωριό δε θα πάω, αλλά έχω πάει τόσα χρόνια που ξέρω την εικόνα, πηγμένα σοκάκια στις Cayenne, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη ανάρτηση.
Καλοκαιράκι λοιπόν, και ξεφεύγω λίγο από τις ρακέτες και τη φασαρία των beach bar με δανεικό μικρό ταχύπλοο. Έχω ακούσει για ένα νησάκι εκεί κοντά που έχει ένα συμπαθητικό ταβερνάκι.
Από μικρός έχω κάνει τόσες φορές τον μούτσο με το σκαφάκι του πατέρα (ένα πεντάμετρο ταχύπλοο του εξηντακάτι...) που κάτι έχω μάθει από θάλασσα, το δίπλωμμα το έχω καμμιά δεκαετία τώρα, οπότε γιατί όχι;

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Συναίνεση...

Δε θυμάμαι ποτέ τέτοια μαζική συναίνεση και στήριξη σε κάποιο κυβερνητικό μέτρο και ενάντια σε κάποια συντεχνία απ' όσο σήμερα υπέρ της απελευθέρωσης των μεταφορών και εναντίων των μεταφορέων...
Δεν ξέρω ποιός έχει δίκαιο σε αυτή την σύγκρουση, αλλά τέτοια σύμπνοια, τέτοια στήριξη στην κυβέρνηση δεν θυμάμαι άλλη φορά...

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Athens Rape Trial...


Αυτό το blog το έχω δει εδώ και καιρό, δεν είναι κάτι καινούριο...
Όμως έχω πει ότι εδώ δε θα ασχολούμαι με την επικαιρότητα, νομίζω ότι τα χρονίζοντα θέματα όσο και η πορεία τους έχουν μεγαλύτερη έννοια σε ένα τέτοιο μέσο.
Καιρός λοιπόν να αναφερθώ σε αυτό.
Πρόκειται λοιπόν για μια υπόθεση που εκθέτει τη χώρα μας, το δικαστικό μας σύστημα και εμάς όλους σαν Έλληνες.
Μια υπόθεση που δείχνει πόσο αδιάφοροι έχουμε γίνει στο έγκλημα που συντελείται δίπλα μας, και πόσο μερικά θέματα θάβονται από τα μέσα που υποτίθεται πρέπει να τα αναδεικνύουν.

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Εισβολή...

Με τη δολοφονία του Γκιόλια τα πράγματα ξεκαθαρίζουν.
Ο δολοφονημένος κατηγορείται από τον Μάκη και τη ζούγκλα του για συγκεκριμένες διασυνδέσεις με συγκεκριμένα συμφέροντα.
Ο Μάκης που κατηγορήθηκε κατά κόρον από τον Γκιόλια για άλλες συγκεκριμένες διασυνδέσεις με άλλα συγκεκριμένα συμφέροντα.
Από την άλλη στο indymedia, ανώνυμος συντάκτης μόνο πάρτυ που δεν πρότεινε για τη δολοφονία του Γκιόλια.
Εμένα μου φαίνεται ότι όλοι έχουν δίκιο και όλοι άδικο.
Όλοι έχουν λερωμένες τις φωλιές τους και φωνάζουν για τις βρωμιές των άλλων.
Φωνάζουν οι κλέφτες για να φοβηθούν οι ... κλέφτες...
Και όλα αυτά μέχρι τώρα συνέβαιναν στα παραδοσιακά μέσα, λίγο συγκεκαλυμένα με τον μανδύα του σοβαρού δελτίου ειδήσεων.
Τώρα εισβάλλουν στο διαδίκτυο.

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Έκλεισε το troktiko;

Φαίνεται ότι τελικά ο Σωκράτης Γκιόλιας δεν ήταν απλά ο ιδρυτής και διαχειριστής, του troktiko.blogspot.com.
Έτσι με το θάνατό του το troktiko κατεβάζει ρολλά.
Διαφώνησα πριν από πολύ καιρό με αυτού του είδους τη δημοσιογραφία, αλλά όταν μια φωνή σβύνεται από σφαίρες, τότε πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις δηλώσεις μας.
Οι δολοφόνοι του Γκιόλια μεταξύ άλλων κατάφεραν να φιμώσουν μια φωνή που αν και κατά τη γνώμη μου παράφωνη και βάρβαρη κάποιες φορές μέχρι και εμπαθής, κατάφερνε να παρακολουθείται από εκατομμύρια αναγνώστες καθημερινά και έτσι είχε δύναμη.
Η δολοφονία αυτή εκτός από τη φωνή του τρωκτικού φιμώνει και τους επικρητές του εκ των οποίων είμαι και εγώ.

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Θέλει αρετή και τόλμη...

Το διαδίκτυο είναι πια το τελευταίο μέσο που μπορεί κανείς να μιλήσει ελεύθερα.
Το μόνο μέσο που μπορεί κανείς χωρίς να περάσει από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να προβάλλει τις απόψεις του, και καμμιά φορά και να ακουστεί από πολλούς.
Και η ανωνυμία που προσφέρει το μέσο βοηθάει στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών.
Η ανωνυμία προστατεύει τον καταγγέλλων.
Πριν μερικά χρόνια ακόμα και δημοσιογράφοι του CNN χρησιμοποιούσαν blogs για να πούν αυτά που έκοβε το κανάλι.
Όμως μαζί με την ισχύ που προσφέρει το μέσο, μαζί με την ασυλία της ανωνυμίας έρχονται και κάποιες ευθύνες.

Μαχητική ή ... εμπαθής;

Πρώτος διδάξας ο Μάκης.
Ο μαχητικός δημοσιογράφος με σημαντικές επιτυχίες, εκείνος που κάλυψε το κενό της έλλειψης δικαιοσύνης σε αυτή τη χώρα.
Άλλωστε, κάποτε στα δύσκολα ο πολίτης φώναζε θα πάω στο Μάκη και θα δεις, στους λογής διευθαρμένους δημόσιους λειτουργούς και γιατρούς.
Ήμουν μάρτυρας κάποτε σε φάρσα που κάναν σε γιατρό νοσοκομείου λέγοντάς του ότι πήρε τηλέφωνο ο Μάκης και τον ζήτησε, και είδα το φόβο στα μάτια του.
Όμως η αποκάλυψη από μόνη της, το ρεπορτάζ, σπάνια έφτανε να γεμίσει περισσότερα από 15 λεπτά τηλεοπτικού χρόνου.
Ακόμα και το απόσπασμα με την κρυφή κάμερα σπάνια ξεπερνούσε τα λίγα λεπτά.
Τότε άρχιζε το σόου.
Με τον οικοδεσπότη της εκπομπής όρθιο να διακόπτει τον αμυνόμενο ανακρινόμενο φερόμενο ως διευθαρμένο.
Η δημόσια ανάκριση, η διαπόμπευση, ο εξευτελισμός του κατηγορούμενου στην τηλεοπτική αρένα.
Ο κατήγορος Μάκης συνέτριβε τον κατηγορούμενο, του αφαιρούσε το λόγο και μαζί κάθε ελαφρυντικό ή άλλοθι, ακόμα και κάθε πιθανότητά του να αποκρούσει τις κατηγορίες σε περίπτωση που ήταν όντως αθώος.
Οι επώνυμοι καλεσμένοι αν και συνήθως άσχετοι με το θέμα, συντελούσαν στην επιτυχία.
Η εκπομπή - αρένα - δικαστήριο διαρκούσε μέχρι μετά τα μεσάνυχτα, και το σημαντικότερο, διατηρούσε σε υψηλά νούμερα το φιλοθέαμων κοινό του.
Ένα πεντάλεπτο ρεπορτάζ γινόταν 2ωρο θέαμα-αρένα με ζηλευτά νούμερα.
Πρόσφατα έμαθα ότι ο δολοφονημένος πια Σωκράτης Γκιόλιας ήταν από τους βασικούς συνεργάτες του Μάκη σε αυτού του είδους την δημοσιογραφία.
Δημοσιογραφία με την οποία πάντα διαφωνούσα, αλλά σίγουρα νέου τύπου, δημοσιογραφία πρωτοποριακή.
Προφανώς ως νεότερος και ως υφιστάμενος ο πρώην αθλητικογράφος Σωκράτης διδάχθηκε απ' τον Μάκη τα μυστικά αυτής της δημοσιογραφίας.
Και όταν οι δύο συνεργάτες ήρθαν σε σύγκρουση, ο μαθητής ξεπέρασε το δάσκαλο.
Μάκη μπανάνα, φώναζε το troktiko, για να απαντήσει ο Μάκης μέσω zougla αλλά και μέσω δικαστηρίων.
Η βεντέτα - πόλεμος ξεκίνησε με σφοδρότητα, ντυμένη το μανδύα της νέας κοπής δημοσιογραφίας με πυρά εκατέρωθεν.
Και ο Μάκης βρέθηκε στη θέση πολλών από τους καλλεσμένους του.
Ασχέτως της ενοχής του ή όχι βρέθηκε στο στόχαστρο καταγγελειών για στήριξη συμφερόντων, για σεξουαλικά σκάνδαλα, για οικονομικές και πολεοδομικές παρανομίες, για ότι μπορεί κανείς να φανταστεί.
Αποδείξεις ίσως και να υπήρχαν για κάποια από αυτά, ίσως και όχι.
Ο Μάκης πληρώθηκε με το δικό του νόμισμα και πιθανότατα το άξιζε.
Ο Μάκης δεν ήταν όμως ο μόνος στόχος.
Επώνυμοι και ανώνυμοι, χτυπήθηκαν δίκαια ή άδικα, με στοιχεία ή χωρίς.
Ο συντάκτης ή οι συντάκτες πίσω από την ανωνυμία που τους χαρίζει το νέο μέσο εξέλιξαν την πρωτοποριακή αυτή δημοσιογραφία σε ένα άλλο είδος.
Την εμπαθή δημοσιογραφία.
Ο μαθητής ξεπέρασε το δάσκαλο...

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Ξεκατίνιασμα...

Όπως έχω πει και παλιότερα είμαι παλιός στο διαδίκτυο.
Τις περισσότερες πληροφορίες που χρειαζόμουν τις έβρισκα σε forums, chat, newsgroups, τα blogs εμφανίστηκαν αρκετά αργότερα.
Όμως από τότε είχα παρατηρήσει την προσφιλή συνήθεια του Έλληνα να ... ξεκατινιάζεται.
Δεν υπήρχε χώρος στο διαδίκτυο όπου να συναθρίζονται Έλληνες και να μη γίνεται μετά από λίγο καιρό χαμός από τα υβριστικά μηνύματα, σε σημείο που να μην υπάρχει πια χώρος για τις πραγματικές πληροφορίες για τις οποίες υποτίθεται ότι είχε δημιουργηθεί.
Έμπαινες ας πούμε σε αγγλόφωνο κανάλι του IRC, (όχι mIRC, αυτό είναι πρόγραμμα...) και αν δύο άτομα βρίζονταν μεταξύ τους θα ήταν πιθανότατα Έλληνες!

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Συλλυπητήρια...


Συλλυπητήρια στην οικεγένειά του για το χαμό του ανθρώπου τους...
Συλλυπητήρια και σε εμάς σαν κοινωνία, κράτος, θεσμοί, που ανεχόμαστε φαινόμενα όπως αυτά που οδήγησαν στη δολοφονία του Σωκράτη Γκόλια.
Είμαι από αυτούς που διαφώνησαν και συνεχίζω να διαφωνώ με το είδος της δημοσιογραφίας που υπηρετούσε και το είδος του blog που δημιούργησε.
Όμως αυτό δεν έχει την παραμικρή αξία μπροστά στο φόνο ενός ανθρώπου.
Άλλα σχόλια, αναλύσεις, κατάρες ή ευχές δεν μπορούν να έχουν θέση εδώ τόσο σύντομα, αλλά μόνο μετά από βαθύτερη σκέψη και αφού περάσει κάποιος καιρός.
Μόνο μία παρατήρηση...
Δε θυμάμαι άλλη φορά τόσο γρήγορα να πραγματοποιήθηκε  ιατροδικαστική εξέταση, η βαλλιστική και η ταυτοποίηση των φονικών όπλων ...
Τρομοκράτες λένε...